Berry

Een aantal artikelen deden mij aan het denken zetten. De artikelen:

• Het herstel van deze economie leidt tot een ramp - het artikel bevat een mooie quote uit een Bommelverhaal:

„De natuur is de vijand van het kapitaal! De natuur werkt gratis! En gratis is een vloek! Niet de natuur moet produceren! Wij moeten produceren! Wij! Wijzelf!”

• Shell zet investeringen in zonne- en windenergie op een laag pitje
• Zeekracht - de Noordzee als gigantische (Europese) energiecentrale. Zie ook het onderzoek van de Kafka brigade.

Ik zal de inhoud van de artikelen niet herhalen. Maar, na de kredietcrisis lijken we te gaan afstevenen op een energiecrisis of liever gezegd een grondstoffencrisis. Telkens weer blijkt dat de problemen niet technisch van aard zijn. Technisch zijn er voldoende mogelijkheden om de (komende) energiecrisis te lijf te gaan. Ook geld lijkt geen rol te spelen. Er is voldoende geld in omloop. Het ontbreekt voornamelijk aan (politieke) wil.

Kennelijk staat bij kiezers het onderwerp "energiecrisis" ook niet op hun netvlies. Anders had het onderwerp ook wel hoger op de politieke agenda gestaan. Misschien moeten we niet naar de overheid kijken voor een oplossing. De oplossing ligt bij ons zelf: de burger.

Meer dan ooit hebben we de middelen om ons als burger te organiseren. Het middel: internet. Een interessante ontwikkeling is DIYCity, een doe-het-zelf-stad. DIYCity vraagt zich af of het mogelijk is om een set van technologische tools te verzamelen die iedereen kan gebruiken om een stad beter te laten functioneren. Is het mogelijk een stad te maken waarin informatie open en gemakkelijk gedeeld kan worden tussen overheid en burgers en tussen burgers onderling? Is het mogelijke een informatie ecology te creeëren dat het leven in een stad voor iedereen in die stad verbeterd?

Ik stel voor hetzelfde te doen op energiegebied. Burgers in een straat of een wijk zetten een "energiecoöperatie" op. Iedere deelnemer aan de coöperatie is mede-eigenaar. De coöperatie voorziet huizen van zonnepanelen, bouwt in een naburig weiland 1 of meerdere windmolens, bouwt een WKK centrale, bouwt een koude/warmte opslagsysteem, etc.

De investering zijn hoog. Voorstel is dat gemeenten in dit burgerinitiatief kunnen participeren door voor maximaal een belang van 49% deel te nemen in de coöperaties. De gemeente blijft zo zicht houden op de initiatieven en kan sturing geven aan de initiatieven. Zo kan de gemeente bijvoorbeeld gebieden aanwijzen waar energiecoöperaties windmolens mogen plaatsen.

Energiecoöperaties kunnen te allen tijde te veel opgewekte stroom terugleveren aan het net (zie ook feed-in tarief). De vergoeding komt ten goede aan de coöperatie en haar leden. De overheid dient te reguleren dat stroom altijd teruggeleverd kan worden aan het net. Energiecoöperaties kunnen ook hun netwerken onderling aan elkaar gaan koppelen waardoor er een betrouwbaar netwerk ontstaat. De overheid zou hier de juiste randvoorwaarden kunnen creeëren waardoor gestimuleerd wordt dat netwerken aan elkaar gekoppeld worden.

Op deze manier wordt er door burgers, voor burgers, een energienetwerk opgebouwd waar gemeenten en de overheid in participeren. De stimulans om een dergelijk netwerk op te bouwen is dat een dergelijk energienetwerk uitzicht biedt op een duurzame en relatieve goedkope energievoorziening voor de toekomst. Als we niets doen dan blijven we afhankelijk van een energiebron die de komende tijd alleen maar duurder gaat worden. De door de burger opgezette energiecoöperaties zorgen voor een toekomst met duurzame, betaalbare energie, die zorgt voor werkgelegenheid, innovativiteit, koopkracht verbetering en minder CO2 uitstoot.

Ik ben benieuwd wanneer de eerste burger-energiecoöperatie het levenslicht ziet.

Loading mentions Retweet